Goed Nieuws.
Uitslag TEST
Vandaag 15 September 2009, Eindelijk na lang wachten en zeer angstig of dit meteen het einde zou zijn van onze Cattery Wildlookpixie.
Zowel Balou, Dutchess en Penny zijn HCM Vrij.
Hypertrophic cardiomyopathy
Result : Normal homozygous
Tested disease : Hypertrophic cardiomyopathy
Interpretation : The animal has two normal copies of MYPBC3 gene. The animal will not develop the hypertrophic cardiomyopathy HCM1 form. The animal will not transmit the genetic anomaly to its progeny.
Result date : 14/09/09
Even uitleggen wat de ziekte is en waarom het ZO belangrijk is, dat als je Pixie-Bob's zou nemen dat je er zeker van bent dat de dieren HCM VRIJ zijn.
Hypertrofische cardiomyopathie (HCM)
Korte beschrijving
De term hypertrofische cardiomyopathie betekent 'ziekte van de hartspier, waarbij deze (gedeeltelijk of geheel) verdikt raakt'.
Als geen andere oorzaak voor de verdikking wordt gevonden, zoals een lang bestaande hoge bloeddruk, is het zeer waarschijnlijk dat sprake is van een erfelijke vorm van HCM. Ook als HCM in de naaste familie voorkomt, is het waarschijnlijk dat sprake is van deze erfelijke vorm.
De vorm die erfelijk bepaald is, is een relatief veel voorkomende aandoening. Men schat dat tussen de 1 op 500 en 1 op 1000 volwassenen bij cardiologisch onderzoek verschijnselen van deze aandoening heeft. Niet iedereen heeft ook klachten hiervan.
Diagnostiek en behandeling van HCM
Bij HCM is er sprake van een concentrische verdikking (hypertrofie) van de hartspier (myocard) naar binnen toe, waarbij zowel de ventrikelwand als het tussenschot (septum) betrokken zijn. HCM kan primair of secundair zijn. Primair wil zeggen dat de aandoening wordt veroorzaakt door een afwijking van de hartspier zelf. Secundair betekent dat iets een gevolg is van andere aandoeningen, zoals hartafwijkingen (klepproblemen), systemische aandoeningen (hoge bloeddruk) of metabole oorzaken (schildklierafwijkingen).
De hartaandoening HCM kan voorkomen bij katten tussen 4,5 en 7 jaar, maar soms ook bij kittens van 3 maanden en katten van 17 jaar. Vooral kortharige huiskatten worden getroffen door HCM en momenteel ook Maine Coons, American Shorthairs, British Shorthairs, Ragdolls en Perzische katten. Katers worden relatief vaker aangetast dan poezen.
Er worden verschillende vormen van hypertrofie van de hartspier onderscheiden:
gelijkmatige verdikking van ventrikelwand en harttussenschot
verdikking van alleen het tussenschot of de ventrikelwand
lokale afwijkingen in wand of tussenschot
Hypertrofische papillairspieren (bevestigd aan de mitraalklep, tussen LA en LV) zien er bij echografie verdikt en witter uit dan normaal. De linkerkamer is meestal symmetrisch vernauwd. HCM kan aanleiding geven tot een abnormale beweging van de mitraalklep (SAM). Hierdoor gaat de mitraalklep lekken en ontstaat een verhoogde druk in de linkerboezem, die daardoor wijder kan worden. Door wervelingen in de bloedstroom kunnen stolsels gevormd worden in de linker harthelft, soms zichtbaar tijdens echografisch onderzoek.
Katten met HCM hebben vaak geen symptomen, soms slechts milde klachten. Ook een zeer acuut beloop is mogelijk. Aanwezigheid van een hartruis of een een galopritme kan wijzen op HCM. Snelle en bemoeilijkte ademhaling treedt op bij vocht in longen of borstholte ten gevolge van hartfalen. Een slechte algemene toestand of vermagering van een kat kan wijzen op het aanwezigheid van HCM, evenals een slechte eetlust of braken. Stolsels uit het hart kunnen grote slagaders verstoppen (trombose). Er treedt dan een acute en pijnlijke verlamming van vooral de achterpoten op. Plotseling flauwvallen en acute hartstilstand, vooral bij stress en overmatige activiteit, kunnen gevolgen zijn van HCM.
Met bloedonderzoek kunnen oorzaken van secundiare HCM aangtoond worden: gestoorde nierfunctie of schildklierafwijkingen. Daarnaast kunnen urineonderzoek en bloeddrukmeting worden uitgevoerd. Bij Röntgenonderzoek kunnen soms aanwijzingen voor HCm gevonden worden: verwijde hartboezems (valentijnshart), gestuwde longbloedvaten, voncht in longen of borstholte. Een elektrocardiogram (ECG) is vaak lastig te interpreteren, maar kan soms aanwijzingen voor HCM geven. Echografie is vereist voor de diagnose HCM, ter beoordeling van de ernst van de ziekte. Ook kunnen andere hartafwijkingen met dit onderzoek aangetoond worden, zoals abnormaal functionerende hartkleppen.
De behandeling van een kat met hypertrofische cardiomyopathie kan in de acute fase bestaan uit het vermijden van stress, het toedienen van zuurstof en het laten aflopen van vocht uit de borstholte. Ook vochtafdrijving en stressreductie kunnen van belang zijn. Daarna kan er onderhoudsmedicatie worden voorgeschreven:
vochtafdrijvers (diuretica)
vaatverwijders (calciumkanaalblokkers)
bloeddrukverlagers (ACE-remmers)
middelen die de hartslag verlagen (betablokkers)
bloedverdunners.
Er is nog geen bewijs dat HCM-positieve katten zonder symptomen behandeld moeten worden. Het beloop van HCM is vaak moeilijk te voorspellen. Een deel van de katten krijgt nooit symptomen, maar het optreden van hartfalen of een acute dood is ook mogelijk.
Dat wens je Niemand toe.